þön
nafnorðkvenkyn
, þanar, þanir, [þenja], a scaffold or platform on stakes, on which nets and the like are stretched out for drying; þeir tóku gærur af þönum, iii. 189; Loka lögvélar ( the net) leika á þönum, Egilsson’s rendering of the verse in Herodotus i. 62; the word is
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- pl.fleirtala (e. plural)
- i. e.id est.
- freq.frequent, frequently.
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)