þögn
nafnorðkvenkyn
, þagnar, [þegja], silence; sögn eða þögn haf þú þér sjálfr í hug, ; gott þóttumk þat er ek þögn of gat, silence, a hearing, ; slegit hefir þögn á þegna, Sighvat; þá sló þögn á höfðingjana ok mælti einginn, 61; þagnar mark, 250; þagnar tími, a time of silence, i. 891, 158, and passim, þagnar-gildi, ; in the phrase, láta e-ð liggja (vera) í þagnargildi, to leave a thing alone, not mention it.
II. mythical, the name of a goddess, (Gl.),
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Höfuðl.Höfuðlausn. (A. III.)
- Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)