þöll
nafnorðkvenkyn
, þallar (= þollr), a young fir-tree; hrörnar þöll er stendr þorpi á, , (Gl.): in circumlocutory descriptions of women, bauga-þóll, auð-þöll, men-þöll,
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- freq.frequent, frequently.
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.