dik
nafnorðhvorugkyn
a run, leap; taka dik (taka undir sig d.), to take a spring, ii. 143: the word is probably foreign, but root uncertain; hence comes mið-dik, , pronounced mið-bik, the middle of a thing; hún ( the Reformation) hefir upphaiit illt og efnislaust, mið-dikið mátalaust, og endann afskaplegan, ii. 313, a pastoral letter of the old popish bishop Ögmund, 1539.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- i. e.id est.
- A. D.Anno Domini.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)