dimma
sagnorð
1. d, (but dinimaðisk, i. 91; dimmat, , ):—to become dim; or , um kveldit er d. tók, when it began to grow dark, viii. 305; dimmir af nótt, the night darkens, iii. 135: also of clouds, to grow dark (of a gale, storm); þá hvesti ok dimdi í fjörðinn, Espol. Árb. 1768.2. u, dimness, darkness, of clouds, nightfall; seglið bar í fjarðar-dimmuna, Espol. Árb. : gloom, 4. ii; the phrase, dimmu dregr á e-t, it becomes clouded, looks threatening, 10.
Skammstafanir og tilvitnanir
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- esp.especially.
- l. c.loco citato.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Band.Banda-manna saga. (D. II.)