Yrða

feykja

sagnorð
t, [fjúka], to blow, drive away, with , Ps. i. 4, 272: , ii. 238: , feykja at e-m, to rush at one, 40; hann feykir (rushes) inn í húsit sem kólfi skyti, vii. 342.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • dat.þágufall (e. dative)
  • absol.absolute, absolutely.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)