feykja
sagnorð
t, [fjúka], to blow, drive away, with , Ps. i. 4, 272: , ii. 238: , feykja at e-m, to rush at one, 40; hann feykir (rushes) inn í húsit sem kólfi skyti, vii. 342.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- absol.absolute, absolutely.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)