gjalda
sagnorð
galt, 2nd galt, galzt; guldu; pres, geld: gyldi; gjalt or gjald þú; goldit, goldinn; with gjald-attu; [ us-gildan = ἀποδιδόναι; gyldan; yield; geltan; old Fr. ielda; gelten; gjelde; gälla]:—to pay money, pay a fee, duty, or the like, the person in , the money in , i. 87, 408, passim, 120, iv. 346, xi. 81, 58, 162, passim:—to yield, repay, return, g. gjöf við gjöf, 42; gjaldið engum íllt móti íllu, xii. 17; sakir þær er ek á at g. Ólafi, 213; sögðu, at þeim var sín óhamingja miklu íllu goldin, 232; skal ek g. þeim svá útrúleik sinn, 58:—þér eigit at g. aptr (to restore) sendimenn hans manngjöldum, 575:—g. leiðangr, to yield a levy, viii. 173.
II. to yield or yield up, deliver; þá guldu þeir Guði andir sínar, they yielded up their souls to God, 36; gjalt mik lærifeðrum mínum, 656 B. 5; væri hann þá andaðr goldinn sínum borgar-mönnum, 10.
β. so in the phrases, g. skynsemi við e-u, to give (yield) reason for, 205, 787, Johann. 28; g. samkvæði, to yield, give consent to, v. 70, 233; also to vote for, i. 2, 43; g. varúð, varhuga, við e-u, to be on one’s guard against, beware of, Ísl. ii. 369, ii. 166, vi. 42, i. 50; g. e-m fjandskap, to shew ill-will towards, 134; g. öfund, 12.2. with , the fine being understood, to pay for, suffer on account of; ok munu margir þess g., 2: njóta e-s denotes to profit, gjalda e-s to suffer on account of another; þar munuð þit mín gjalda, 28; sú harma-bylgjan djúpa, gékk yfir þig þá galztu mín, 41. 4; svá mun ok vera, segir Njáll, ef þú geldr eigi annarra at, 147; Helga () hefir þú goldit at í þessu, i. 28; hugði, at hann mundi þess víðar koma at hann mundi njóta föður síns en gjalda, 73; heldr geldr Leifr Þrándar en nýtr frá mér, ii. 116; geldr at nýbreytni () konungs ok þessa ens nýja siðar, it is a just punishment for the innovation of the king and the new creed, 168; konungr sagði, at hón skyldi eigi gjalda frá honum tiltækja föður síns, ix. 477: gjaldandi, a payer, i. 394.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- pers.person.
- mod.modern.
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- sup.sagnbót (e. supine)
- neg.negative.
- suff.suffix.
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- dat.þágufall (e. dative)
- acc.þolfall (e. accusative)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- gen.eignarfall (e. genitive)
- ellipt.elliptical, elliptically.
- i. e.id est.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Blas.Blasius saga. (F. III.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Vígl.Víglundar saga. (D. V.)
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)