grufla
sagnorð
að, (grœfla, ), to grovel on all fours; Jónathas gruflaði heldr en gékk, 452. 1 Sam. xiv. 13; gruflar hón af læknum, Ísl. ii. 340, i. 331, Pr. 412; Grímr gruflar eptir knettinum, iii. 530: ganga gruflandi að e-u, to go grovelling, groping after a thing.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)