grunnr
nafnorðkarlkyn
[the form would be grundus; afgrundiþa = ἄβυσσος; akin to grunn, ]:—the bottom of sea or water; draga e-n til grunns, to drag one to the bottom, 174; fór öngullinn til grunns, 36; langskipin sukku í grunn niðr, 203: , síðan fór hann niðr til grunna, then he sank down to the bottom, i. 355; en jafnskjótt er hann kom til grunna, id.; niðr á grunnum í sjálfu sjávar-djúpinu, 288; hann kafaði niðr til grunna, 142; sökkva til grunna (), to come to naught, 19; segja menn at hann lysti af honum höfuðit við grunninum, () i. 170, is a false reading instead of við hrönnunum (), hlusta grunn við hrönnum, ( 54), of which poem the prose is a paraphrase.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Goth.Gothic.
- Ulf.Ulfilas.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- plur.fleirtala (e. plural)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- cp.compare.
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Anal.Analecta. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Symb.Symbolae. (H. IV.)
- Arna-Magn.Arna-Magnacanus.
- Ub.Uppsala-bók. (C. I.)
- Hd.Hús-drápa. (A. I.)