hefð
nafnorðkvenkyn
[hafa, to take, = usu-capere], a law term, loss or gain of claim by lapse of time; hefð ok land, i. 689; hefð lands-laga, 720; með réttri ok löglegri hefð, 730, 230, passim, i. 456, tuttugu ár, pp. 142, 251, 351.
II. [hefja], reputation: hefðar-ligr, (-liga, ), fine, grand: hefðar-maðr, an eminent man, iii. 134.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Lat.Latin.
- cp.compare.
- s. v.sub voce.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- adv.atviksorð (e. adverb)
- m.karlkyn (e. masculine)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Rétt.Réttarbætr. (B. II.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Jb.Jóns-bók. (B. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)