hníta
sagnorð
hnít, hneit, hnitu, a verb: [akin to hnita; hnîtan = tundere; nitte]:—to strike, wound to the death; lér (the scythe) hneit við Hrungnis fóta-stalli (his shield), Kormak; but chiefly used in emphatic phrases, of a heart-wound, hneit þar! við hneit þarna! 22, 106; en er hón þreifaði um síðuna þá mælti hón, þar hneit viðna! iii. 73; hón kvað hvergi stórum við hníta, 6; hvergi þykki mér við hníta, Ísl. ii. 343; the last three passages refer to a superstition that the touch of a wise woman made one’s body ‘wound-proof;’ in 5 (at end) the words ‘ok þótti henni þar við hníta,’ or the like, have been dropped by the transcriber: in poetry the phrase, hjörr hneit við hjarta, the steel touched the heart, 17 (in a verse); or, egg hneit við fjör seggja, vii. 71; hneit mér við hjarta hjörr Angantýs, i. 427; hvast hneit (beit ) hjarta ið næsta hættligt járn, (fine); þar hneit við, sem …, it cut him to the quick, that …, Thom. 397; hnitu reyr saman, the weapons clashed together, Ísl. ii. 353 (in a verse), ii. 318 (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- pl.fleirtala (e. plural)
- defect.defective.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Dan.Danish.
- ch.chapter.
- allit.alliteration, alliterative.
- MS.manuscript, manuscripts.
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)