hringr
nafnorðkarlkyn
, hringar, in usage sometimes hringir: [, , and hring; , , , and ring, ringlet]:
I. a ring, circle; tungl hvert gengr sinn hring, 53 (1812); h. jarðar, the earth’s circumference, 20; slá hring um e-n, to make a ring around one, 312, viii. 67; hann hefir lykkju af ái en hringinn af ói, of the circle or bight of the letter , 161; hann þóttisk sjá þangat hring ok elds-lit á, 194.
2. í hring, in a ring or circle; þeir lögðu þann sjá í hring utan um hana, ; sól gengr umhverfis í hring, 66 (1812); standa umhverfis í hring, to stand round in a ring, iv. 160, (mann-hringr, a ring of men); hann sveiflaði sverðinu í hring um sik, he swept with his sword all round him, iii. 220; hann fór í hring um (swam in a circle around) skipit, 56; lagðir steinar í hring utan um, 486; nú snúask þessi merki í hring um heiminn á hverjum tveim dægrum, 104; hann gékk þá í hring hjá konungi, vi. 206.3. as an phrase, með (at) hringum, all around, altogether, taka allt með hringum, Arnór; hann lét leggja eld í kirkju ok bæinn ok brendu upp með hringum, vii. 212; brenna bæinn upp at hringum, x. 389 (Ágrip).
II. a ring, annulus:1. a ring at the end of a chest, i. 178, kistu-h.; in a door, 23; hurðar-h., ii: the ring at the end of the hilt to which the friðbönd () were fastened, 9: the chain or links in a kettle chain (hadda), 33: an anchor ring (akkeris-h.)
III. a ship is called Hringr (also in present use), (in a verse); hringr Ullar, the ship of Ull, his shield, 30; Hring-horni, the ship of the : Hringr is the name of a man, iii, β. the rings in a coat of mail, the Sagas and passim, whence hringa-brynja, u, a coat of ring-mail, see brynja, i. 43, vi. 416–421, ix. 27, 542, the Sagas passim, see Worsaae, No. 474; hring-kofl, , hring-skyrta, u, , hring-serkr, a shirt of rings, coat of ring-mail, : a coat of mail is called hring-ofin, woven with rings.
2. but a ring on the arm, finger (gull-h., silfr-h., járn-h.), passim; rauðir hringar, the red rings, 29, 32; men ok hringar, 23, passim; and hence = money, see baugr. A lordly man is in poetry called hring-berandi, -bjóðr, -brjótr, -broti, -drífir, -hreytandi, -lestir, -mildr, -miðlandi, -rífr, -skati, -skemmir, -snyrtir, -stríðandi, -stýrir, -tælir, -varpaðr, -viðr, -þverrir, the bearer, breaker … or spender of rings, : a woman from wearing rings, hring-eir, -skögul, -þöll, -varið; and a man, hring-þollr, Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- mod.modern.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Hel.Heliand.
- O. H. G.Old High German.
- Engl.English.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- adv.atviksorð (e. adverb)
- adverb.adverbially.
- Lat.Latin.
- q. v.quod vide.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- esp.especially.
- gener.generally.
- etc.et cetera.
- i. e.id est.
- cp.compare.
- mythol.mythology, mythologically.
- pr.proper, properly.
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Rm.Rígsmál. (A. II.)
- Ísl. Þjóðs.Íslenzkar Þjóðsögur.
- Hkv. Hjörv.Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
- Hým.Hýmis-kviða. (A. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Þkv.Þryms-kviða. (A. I.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)