kærleikr
nafnorðkarlkyn
(-leiki, a, ), love, charity.
2. often in intimacy; hann var í miklum kærleik við konung, 406; Þórir var þá í hinum mestum kærleikum við konung, 171; þá görðisk kærleikr mikill með þeim, i. 57; var hann þar um vetrinn með konungi í kærleikum miklum, 94; eru með þeim enu mestu kærleikar, 268; komsk hann í ena mestu kærleika við konung, 12; nú er Þórólfr þar í allmiklum kærleikum með konungi, 29.3. in the , ἀγάπη, charitas in the Vulgate, is usually rendered by kærleikr, and, if with the article, the weak form is used in , , and , but the strong in , thus, stundið eptir kærleikanum, 1 Cor. xiv. 1; þóað eg talaði tungum Englanna og mannanna og hefði ekki kærleikann, … þóað eg fjöllin úr stað hrærði, en hefði ekki kærleikann …, but, kærleikrinn er þolinmóðr, kærleikrinn vandlætir eigi, … vonin, trúin, kærleikrinn, en kærleikrinn er mestr af þessum, 1 Cor. xiii, , passim; kjötligr k., carnal love, 131.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- dat.þágufall (e. dative)
- acc.þolfall (e. accusative)
- nom.nefnifall (e. nominative)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- N. T.New Testament.
- Vídal.Vídalíns-Postilla.
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Stj.Stjórn. (F. I.)