köngurváfa
nafnorðkvenkynköngur-váfa
u, , which is the truest and oldest spelling; kongorváfa, 23, 195, ; kavngorváfa and kaungorvofva, 153; whence köngulváfa, 195; könguló: [the word is derived from an obsolete köngur (a texture), which has been preserved in the Norse-Finnish kankas, kankuri; perhaps also kögurr (above) is akin, if not the same word; kanker; Norse kaangle]:—a spider, passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- v. l.varia lectio.
- mod.modern.
- O. H. G.Old High German.
- Eluc.Elucidarium. (F. II.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)