köstr
nafnorðkarlkyn
, kastar, kesti, kestir, köstu; [akin to kös]:—a pile; bera saman í köstu, ii. 297; þar féll hverr um annan þveran, svá at þar var k. mikill. ix. 225; hjoggu ok báru saman í einn köst, i. 69; val-köstr, a pile of slain; hris-k., a pile of fagots; kastar skurðr, the right of digging peat enough to make a stack, 64: a pile of fuel, whence , lífs köstr, ‘life’s-pile’ = the body, (in a verse); kastar hel, ‘pile’s-bane’ = fire,
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- dat.þágufall (e. dative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- acc.þolfall (e. accusative)
- esp.especially.
- poët.poetically.
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Vm.Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.