klæki
nafnorðhvorugkyn
(in usage klækr, ), [ akin to klekja and klahei = pusillanimity]:—disgrace, cowardice; kvað mönnum klæki í vera, ef einn Víkverskr maðr skal yfir oss ganga hér í frændhaga várum, iii. 395; oss er þat klæki, segir hann, ef …, vii. 269; at honum væri hvárki at síðan skömm né klæki, iii. 150; allir verðum vér þá at klækjum, v. 204; haf nú þetta, ok með bæði skömm ok klæki, 63; en nú hafit ér ánauð ok þrælkon ok þar með stórklæki ok níðingsskap, 227; bera æfinlegt klækisnafn at þora eigi at hefna þín, ii. 69; klækis högg, a dastardly blow, 66, (a pun.)
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- mod.modern.
- m.karlkyn (e. masculine)
- perh.perhaps.
- Goth.Gothic.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)