klé
nafnorðkarlkyn
, kljá (kléa), kljár, kléar; [ λσία or λεία, γλαία?]:—one of the stones to keep the warp straight in the old upright loom; þá er ek sló vefinn, þá féll af einn kléinn af miðjum vefnum ok tók ek upp, ok þá sá ek at kljár þeir vóru ekki nema manna-höfuð, xi. 49; manna-höfuð vóru fyrir kljána, 275. kljá-grjót, a weaver’s stones, 275,
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- pl.fleirtala (e. plural)
- qs.quasi.
- cp.compare.
- Gr.Greek.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- v. l.varia lectio.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)