Yrða

klif

nafnorðhvorugkyn
[ clif; cliff], a cliff; klif and kleif are used indiscriminately in and ; þeir fengu tekit hann út við klif er upp ríðr ór fjörunni, 166; ok kösuðu hann þar við klifit, id. ; klif bratt ok einstigi yfir at fara, 576; þá var þar undir niðri skógr en skóglaust uppi á klifinu, 580; ok er Egill kom upp ór klifinu, id.; í klifi nokkuru, i. 200; var í brattasta einstigi upp at ganga ok í harða há klif (), 452. 1 Sam. xiv. 4 (eminentes petrae of the Vulgate); síðan gékk hann til klifs þess er þjóðgata lá yfir, þeir stefndu hit gegnsta til klifsins, 146: , hauka klif, hawk’s cliff = the hand, Hallfred; há klif, a high cliff, Sighvat: local names, Klifs-jörfi, Klifs-sandr, Klifs-dalr, ; Klifs-lönd, Cliffland or Cleveland, in England, vi.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • l. c.loco citato.
  • v. l.varia lectio.
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • poët.poetically.
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Korm.Kormaks saga. (D. II.)
  • Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)