krefja
sagnorð
kref, krefjum; krafði, krefði; krafðr, krafinn; [ crafjan; crave; kræve]:—to crave, demand, to call on one, with of the person, of the thing; or also, krefja e-n til e-s, krefja hann til utanferðar, i. 214; verða sumir krafðir til at stýra, 263; ek em kominn at krefja þik at þú látir laust, 501; ok krafði síra Bjarna, at lúka sér þau átján hundruð, iii. 13; ella krefi Guð hann andar sinnar, 720: at neita því er ek vil kraft hafa, xi. 225; ok kref ek ok bind ek álögum þriggja marka útlegð, i. 384; krefja e-n máls, vii. 162; engi þorði at krefja hann orða, no one durst speak to him, 22: krefja fjár, i. 48; krefi hann manna, 70; konungr krafði þá leiðangrs, viii. 419; k. búendr liðs, 205; sá þótti mér ungr at krefja eiðsins, 37; hann krafði dura, he knocked at the door, viii. 332, ; krefja lukla, 19, 21: with , kröfðu þeir at sveinninn færi með þeim, i. 74.
II. to claim, with ; krafðisk Hávarðr torföxarinnar, 47; þó má konungr krefjask af þeim þeirrar þjónustu, sem …, 263.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Dan.Danish.
- acc.þolfall (e. accusative)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- v. l.varia lectio.
- reflex.reflexive.
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Vkv.Völundar-kviða. (A. II.)
- Háv.Hávarðar saga. (D. II.)