kviðja
sagnorð
að, [akin to kveða], a law term, to banish, as in the saw, Urðar orði kviðjar ( wrongly kveðr for kviðr?) engi maðr, no wight can resist the word of weird, there is no appeal against the weird of fate, 47: to forbid, blót eru kviðjuð, Hallfred; blót er oss kviðjat, at vér skulum eigi blóta heiðnar vættir, ok eigi heiðin guð, né hauga né hörga, 1. 430; en ef hinn vill kviðja haga sinn, þá seti hann garð milli, 245; þat líkaði ílla Þorfinni ok nennti þó eigi at kviðja honum mat, 36 new ; kom þar loks at kvödd ( kviðjuð) var bygð köppum þeim er mistu dygð, the evil-doers were banished the country, 3. 41; jöfurr lét kviðjat ófrið, the king forbad all strife, 16, vi. 154 (in a verse): with , k. e-m e-t, to forbid; móðir hans vildi þat kviðja honum, i. 152; sá er fyrr görði úlofaðan hint, ok kviðjaði hann sér lofaðan, 38; þú neyttir kviðjaðan ávöxt jarðar, the forbidden fruit, 548; úsæmilegt er at þeir göri þat sjálfir, er þeir eiga öðrum at kviðja, i. 457: with , þeim tíðum er biskup hefir kviðjat oss konur at taka, i. 16; þú skaltat of kviðja mér at berjask, (in a verse).
II. kviðjandi, a banisher, forbidder; stríð-kviðjandi, a ‘strife-banisher,’ peace-maker,
Skammstafanir og tilvitnanir
- prop.proper, properly.
- MS.manuscript, manuscripts.
- Ed.edition, editions, edited.
- qs.quasi.
- i. e.id est.
- dat.þágufall (e. dative)
- infin.nafnháttur (e. infinitive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Fsm.Fjölsvinns-mál. (A. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Skáld H.Skáld Helga-rímur. (A. III.)
- Od.Odysseifs-kvæði, prose, 1829.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.