kvitta1
sagnorð
að, [a kind of iter. from kveða; quitter]:—to rumour, report, noise abroad; var þá kvittað, at mannsafnaðr væri fyrir norðan land, iii. 19; var þat kvittað, at …, i. 62 C; ef svá er sem sumir kvitta, 134.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Scot.Scottish.
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)