lota
nafnorðkvenkyn
u, a round, bout, continuous effort, without stopping to take breath, or pause, in a fight, races, or the like; vóru góð vígin þar til er gengnar vóru ellefu lotur, 299; síðan glíma þeir þrjár lotur, 318; gengr Ingólfs hestr betr í öllum lotum, 356; þessir menn görðu svá harða lotu, at hverr þeirra hefir fyrir sik mann eða meirr, ii. 533; gengusk þeir at fast, görðu langa lotu, ok féll Jökull á kné, 328; en er eptir Steingríms-lotan, var þá veitt allhörð atsókn, en Steingrímr varðisk alldrengiliga ok féll þar, ii. 60; þykki þér eigi hörð lota gengit hafa, mágr? 53; þóttisk Teitr hafa haft hann ærit lengi í lotu, i. 148 (ltu C).
II. lotum, by fits and starts; en lotum (from time to time) horfði hann á, 172, ; litr hans var stundum rauðr, en stundum blár, en lotum var hann bleikr, ii. 285; hón reis upp ór rekkju lotum, i. 353. The word still remains in the phrase, í stryklötu, in one start, without rest or breath; hlaupa í einni stryklötu.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- adverb.adverbially.
- v. l.varia lectio.
- mod.modern.
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)