mikla
sagnorð
að, [ mikiljan = μεγαλύνειν], to make great, magnify, 64 15; ok við fortölur Guðrúnar miklaði Bolli fyrir sér fjándskap allan á hendr Kjartani ok sakir, 218; hón sagði til þess fé nýtt vera, at menn miklaði sik af. 318; mín önd miklar Dróttinn, Luke i. 46 ()
2. , konungr lætr sér mikla, the king wondered, xi. 428; konungi miklar þat með sjálfum sér, at hinn útlendi skal yfir bera þann er Enskir kalla meistara, 431; hann kvaðsk eigi mundu mikla tillögu við hann ór því er hann hafði til unnit, (, ); the printed text is corrupt.II. to wax; miklask í góðum verkum, : to wax famous, ef konungr vill miklask af þessu, þá …, 425; at hann væri miklaðr af þessu verki, 150; þá miklomk vér allir af, xi. 21; miklaðr ok tignaðr, 485.
2. to pride oneself; en engi maðr miklisk eða stærisk af sinni ætt, 357 (App.)
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- MS.manuscript, manuscripts.
- begin.beginning.
- reflex.reflexive.
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Vídal.Vídalíns-Postilla.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Band.Banda-manna saga. (D. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)