minnask
sagnorð
t, , [minnask rhyming with finna, Hallfred; from munnr = a mouth, and different from the preceding]:—to ‘mouth,’ kiss, at meeting or parting: only with , við e-n, or til e-s hafði konan gengit inn at minnask við heima-menn, 220; hann spratt upp í móti honum ok minntisk til hans, he rose and kissed him, bade him welcome, 282; Bolli gékk at Kjartani ok minntisk til hans, 194; gékk konungr út um bæinn ok minntisk til allra höfuð-kirkna, viii. 126; einn af gestum Magnúss konungs minntisk við líkit ok felldi tár, ii. 619 (kysti líkit, viii. 232, ); ok áðr hann væri smurðr minntusk menn til hans, x. 148; viltú minnask til mín at skilnaði?—Ekki, Lafranz, vil ek kyssa þik, 1. 842; gékk í móti honum ok tók hann af baki, ok minntusk þeir Kári báðir við hann, ok leiddu hann á milli sín í stofu inn ok settu hann í hásæti, 255; hann minntisk við son sinn með ástsamligum kossi, 186, 24, 38 new : with a play on the words, munnr þinn at ek meina, minnist við Jésum bert, 6. 9.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dep.deponent.
- i. e.id est.
- prepp.forsetning (e. preposition)
- m.karlkyn (e. masculine)
- l. c.loco citato.
- Ed.edition, editions, edited.
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Háv.Hávarðar saga. (D. II.)
- Pass.Passiu-Sálmar.