nifl
nafnorðhvorugkyn
[ nibul; nebel; nebula; νεφέλη]:—a mist, fog; this ancient word is obsolete in the Northern languages, and solely remains in , chiefly : nifl-farinn, gone towards the dark, the dead, a , 33. nifl-góðr, a in a doubtful passage, 15. Nifl-hel, the Tartarus of the heathen mythology, deeper down than Hel (Hades); wicked men are said to die a second death and pass from Hel into Niflhel; fyrir Niflhel neðan, hinnig deyja or Helju halir, 43; ríða norðr til Niflheljar, 2; vándir menn fara til Heljar ok þaðan í Niflhel, ; ok sendi hann (the giant) niðr undir Niflhel, 27. Nifl-heimr, Hades, 18,—Hel kastaði hann í Niflheim ok gaf henni vald yfir níu heimum, 4; fyrr var þat mörgum öldum en jörð var sköpuð, er Niflheimr var görr, 3. nifl-vegr, the foggy way, 13.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Lat.Latin.
- Gr.Greek.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- mythol.mythology, mythologically.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- i. e.id est.
- απ. λεγ.απαξ. λεγόμενον.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- m.karlkyn (e. masculine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Stor.Sona-torrek. (A. III.)
- Vþm.Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
- Vtkv.Vegtams-kviða. (A. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Gg.Grógaldr. (A. II.)