reyra1
sagnorð
1. ð, [ from reyrr, a reed], to wind round; strengi reyrða með járni, ropes payed or bound with iron wire, 362; hann lét göra strengi ok reyrði járni, ii. 23; örin var reyrð gulli, xi. 65: þær (the arrows) vóru gulli reyrðar, ii. 511.II. to tie, fasten; hann var reyrðr sterkliga við einn ás, iii. 270; hafði hann reyrt sik við steininn með kaðli, 486; reipum reyrðr, , and passim in usage.
2. ð, [reyrr = a cairn], to put in a cairn, hence to bury by piling stones over a dead body; þat skal á forve færa ok reyra þar er hvárki gengr yfir menn né fénaðr, i. 539; þeir drógu brott líkama hanns ok reyrðu í hreysi nokkuru, vii. 227; lík Þorbjarnar ok … vóru flutt til kirkju, en öll önnur lík vóru þar reyrð sem þeir féllu, ix. 274: þung-rørðr, heavy, weighed down, 195.
Skammstafanir og tilvitnanir
- perh.perhaps.
- mod.modern.
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Pass.Passiu-Sálmar.
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)