riga
sagnorð
að, [ reigja and rígr], to lift heavily or with difficulty, with ; fengu þeir hvergi rigat honum, 115 new (thus, not rygað); rigaðu þér á fætr, ii. 369; sagði, at hann lét eigi vinna þat er meira lá við, en at riga at slíku, than to do such drudgery, 263: in usage, eg riga því ekki, eg get ekki rigat því, I cannot move it.
Skammstafanir og tilvitnanir
- cp.compare.
- dat.þágufall (e. dative)
- Ed.edition, editions, edited.
- mod.modern.
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)