rimma
nafnorðkvenkyn
u, a battle, tumult, fray; í þeirri rimmu ráku þeir Símon á braut, 37; í þeirri rimmu fékk hann fjögur sár, iii. 30, , in usage; ógna-hörð var r., 7. 96. Rimmu-gýgr, ‘battle-ogre,’ the name of Skarpheðin’s battle-axe,
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- Clem.Clements saga. (F. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Úlf.Úlfars-rímur.
- Nj.Njála. (D. II.)