Yrða

sökkva1

sagnorð
sökk; sökk, sökkt (sökkst), sökk; sukku; sykki; sökk, sökktu; sokkinn: [ siggqan = βυθίζεσθαι, δύσειν; sincan; sink; sinken; synke]:—to sink; hann sökk niðr, sank down, 44, ; sökk niðr hestr hans, ii. 202; sökk hón niðr með öllum farminum, 19; exin sökkr, 49.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • imperat.boðháttur (e. imperative)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • Ulf.Ulfilas.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • v. l.varia lectio.
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Fær.Færeyinga saga. (E. II.)