slá2
sagnorð
1. ð, to bar; ok sláð rammliga, i. 104.2. [ a weaver’s slay], a bar, bolt, cross-beam, i. 179; slá um þvert skipit, 44, 125; slárnar eða spengrnar, 45; hann renndi frá slánum, þeim er vóru á virkis-hurðunni, ok lauk upp virkinu, i. 672. slá-járn, an iron bar, ii. 179.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Engl.English.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)