spýja
sagnorð
spý; spjó, spjótt (spjóst), spjó, spjó; spýi; spúinn: the form is a weak spúa, spúði, spúð: [ speiwan; common to the and ]:—to spew, spit up, vomit; hón spjó blóði, i. 323; hón hafði mikla sátt ok spjó jafnan, 189; spýja upp, to cast up, 629 B; s. e-u ór sér, id., 44; sumir spjó () þar inni í stofunni, 206; lýkr hundi þeim er spýr, 159.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- mod.modern.
- Ulf.Ulfilas.
- Teut.Teutonic.
- Lat.Latin.
- plur.fleirtala (e. plural)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)