staða
nafnorðkvenkyn
u, , stöðu, stöður, [standa], a standing, place, position; leiddisk bændum staðan, viii. 415; viti þá hverr sina stöðu …, gefa gaum at um stöður sinar, 204, 215; skipa mönnum í stöður, i; halda vel stöðunni, ii. 44; hann hugði at stöðu hússins, v. 338; var brotinn hverr steinn ór sinni stöðu, ix. 48: the position or quarter of the wind, veðr þvert at stöðu, viii. 209 (veðr-staða):—sólstaða, er fimm nætr eru til stöðu, i. 39.
2. position, state, condition, of life, 211; lífs-s., heims-s., the era of the world, 82, (inscription).
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- pl.fleirtala (e. plural)
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)