spýta
sagnorð
1. t, [spjót], to spit, pin with sticks; s. at sér vaðmál, iii. 10; hann spýtti aptr tjaldinu, ii. 285; s. skinn, to spit a skin, for drying it.2. t, [spýja], to spit, ii. 45, 47; s. út bita, i. 343; spýtir hann honum út, 49; s. í andlit e-m, Pr. 445: to sputter, þat vatn er keldan hefir spýtt, 147;3. u, [spjót], a spit, stick, wooden pin, ii. 285, iii. 10; s. er fyrir er stungit, ii. 431, in usage.2. a candlestick; kerta-klofi ok s. með, Ám, 6.4. u, [spýja], a running sore; fótar-mein þat er menn kalla spýtu, i. 457. spýtu-leggr, a nickname,
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- medic.medicine, medically.
- m.karlkyn (e. masculine)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- EddaEdda. (C. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)