spyrja
sagnorð
spyr, spyrjum, spurði; spyrði; spyr, spyrðú spurðr, spurt: a spurnum, as from a strong verb spurinn, 12 B. In usage sounded as with u throughout, thus, spurja; spur; spurðu: with spyrjattu (speer thou not), i. (in a verse): [spor; spurian; and speer; spüren; spörja, spörge.]
B. To track, trace steps or footprints; nú er maðr stolinn fé sínu, ok sér hann manna-farveg liggja frá garði, þá skal hann … spyrja til garðs manns, 539; með hundum, er því vóru vanir at s. þá upp er undan hljópusk, 247, 159.
2. to track, investigate, find out ( aufspüren): ok er engi likari til enn annarr, þá skolu ölhús-menn morð spyrja, i. 62; en erfingi spyri morð ef hann kann eptir koma, ii. 215; þá spyri erfingi morðs (morð), i. 309, but this sense is old and obsolete: s. upp, to find out; þeir fengu hann eigi upp spurðan, ii. 125.II. to speer, ask, or with : spyrja lögspurning, i. 21; Gunnarr spurði, hvat hann vildi þá láta at gera, 100: þeir spurdu hvat þar væri komit. i. 9:—with , s. e-s, to enquire after; spyrr konungr margra tiðinda, iv. 192: hann spurði margs ór brennunni, 213, passim: to request, spyrja síðan alla lögréttu menn, i. 8.
2. with ; spyrja at e-u or spyrja e-n at e-u, to speer or ask after; spurði hann at Ástriði ok syni hennar, i. 70; s. at þingfesti manna, i. 19: spyrr Sigvaldi at ferðum Ólafs, x. 226, 221; konungr spurði hann at nafni, speered at him for his name, 6:—s. eptir, spurði Höskuldr dóttur sína ekki eptir, did not ask her, ask her consent, Ni. 17; spurði Fjönir eptir bræðr sína, F. asked after his brothers. xi. 44; s. eptir e-n, to enquire after, i. 263, iv. 32, 89:—s. e-n um e-t (= eptir e-u), þeir spurðu Gunnar um fundinn, 100.3. to hear, be informed of ( erfahren): þat spyrja synir Haralds, i. 18; þat spyrr Bárðr at …, 31; Snorri spyrr nú hvar komit er málunum, 244, passim: s. til e-s, to get intelligence as to; þeir spurðu til Birkibeina, ix. 224; Gregorius spurði til þeirra þar sem hrita Saurbæir, vii. 270; spurði hann til Sóta, at hann var farinn suðr, 7.
III. to be reported, get abroad; skipkváman spyrsk, 5; tíðendi spyrjask, 25, 85; til Þorveigar spurðisk þat, at hón lá hætt, it was told of that she was very ill, 164; hefir til þess skips aldregi spurzk, nothing has since been heard of this ship. 282: , mér spyrsk á þann veg, I am told, 20: spyrjask fyrir um e-t, to enquire, 226, ii. 333: spyrjask um vandliga, id., 284.2. to ask one another; spyrjask tíðenda, 227, 228, 547.3. , svara spurnum hlut, 12 B.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- mod.modern.
- infin.nafnháttur (e. infinitive)
- neg.negative.
- suff.suffix.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Scot.Scottish.
- North. E.Northern English.
- Germ.German.
- Swed.Swedish.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- absol.absolute, absolutely.
- gen.eignarfall (e. genitive)
- prepp.forsetning (e. preposition)
- reflex.reflexive.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- recipr.reciprocally.
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)