stæra
óflokkað
( stœra), ð, [stórr], of the wind, sea, it swells, waxes rough; stærði veðrin (), 404; sjó tók at stæra, 372; haustar, stærir sjóinn, 242; stærir sterkar bárur (), i. (in a verse).
II. stærask; sjár tók at stærask, 656 C. 21; regn stærask, 231.
2. the phrase, stæra sig, to pride oneself, boast; and stærask, id., x. 107, 36, 635, 172; stærask af sinni ætt, 357,
Skammstafanir og tilvitnanir
- i. e.id est.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.þolfall (e. accusative)
- reflex.reflexive.
- v. l.varia lectio.
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Þorf. Karl.Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)