Yrða

stöð

nafnorðkvenkyn
, stöðvar, stöðvar; [staðr. standa; stæð; stead, in roadstead; stātio]:—a berth, harbour; stýr þú hingat eikjunni, ek mun þér stöðna kenna, ; ef hvalr rekr í stöð manns, … er í stöðinni liggr … er stöðina á, er um gengr stöðina út, i. 252: in , þeir kómu í þær stöðvar, … ok lögðu skipit undir mels-höfða, 147; í þær stöðvar er átti Sveinn konungr ok leggja þeir skip sín í lægi, xi. 70; þeir kómu í stöðvar Gorms konungs síð um aptan, 15.
2. place; ok verðr sá at skilja af stöð (from the context) er ræðr skáldskapinn um hvárn kveðit er konunginn, 92.3. stöðvar, dwelling-places = ἤθεα; á sömu stöðvum, in usage.II. in local names; Stöð, the harbour in Skard in western ; fara ofan í Stöð, lenda í Stöðinni: Stöðvar-fjörðr, ; whence Stöðfirðingar, the men from S., id.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • cp.compare.
  • Lat.Latin.
  • esp.especially.
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Gr.Greek.
  • freq.frequent, frequently.
  • mod.modern.
  • Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • Hbl.Harbarðs-ljóð. (A. I.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)