stemma
sagnorð
d, [stamr], to stem, stop, dam up, of a stream or fluid; steinn sá er stemdi þurftina, stopped the urine, i. 310; tekr kuldinn at s. vindæðaruar, 22; stemdu svá upp vatnit, 163; stemma af, vi. 351: , stóra læki stemdi uppi, were stemmed, obstructed, 67; vatnið () stemdi uppi, i. 315; at ósi skal á stemma, to dam up a river at its outlet, a saying, ; demma ok stemma, i. 275; hljóp skriða … fylldi dalinn ok stemdi ána Gaul, 1345: , stríð stemmisk, grief abates, Brand. 60.
Skammstafanir og tilvitnanir
- esp.especially.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.þolfall (e. accusative)
- reflex.reflexive.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)