strákr
nafnorðkarlkyn
[strjúka?], a landlouper, vagabond, 196; hón átti börn með strákum, i. 286, 807; strákar, to góðir menn, i. 62; strákar, stafkarlar, göngu-menn, to ‘röskir menn,’ ii. 6; einn útan-héraðs strákr … strákrinn, i. 627; þar vóru menn fengnir at vaka strákar þrír. iii. 146: in usage an idle lad, a rascal, þegiðu, strákr!
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- opp.opposed.
- mod.modern.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)