stynja
óflokkað
styn, stundi; styndi; stunit; [ stönne; stöhnen]:—to groan; grét ok stundi, iii. 366; stynéndr, 54; Helgi tekr at stynja fast, 47; stynja dvergar, 53, passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Dan.Danish.
- Germ.German.
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)