styggr
lýsingarorð
[ styg = ugly], shy, wary (= skjarr), of deer, birds, animals, which are easily startled; hann vildi höndla hann (the horse), en hann var þá svá styggr, at Einarr komsk hvergi í nánd honum, 7; styggr sauðr, i. 36; ef menn eigu haglendi saman ok styggan sauð, 38; very in usage, in which skjarr () is obsolete; hlaup-s., læ-s., flótt-s., fraud-shunning; dag-styggr, ‘day-shy’ shunning light, of a dwarf; Dag-styggr, a name, ,
2. peevish, of temper; hvern dag er at kveldi kom görðisk hann styggr, svá at fáir menn máttu orðum við hann koma, 1; konungr görðisk styggr ok fár til hans, i. 100; Þórðr varð s. við þetta, 42; ver eigi stygg, húsfreyja, 98, iii. 244: , svara, mæla styggt = styggliga, 142, vi. 118, vii. 65: skap-s.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Dan.Danish.
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- q. v.quod vide.
- pr.proper, properly.
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)