Yrða

styrr

nafnorðkarlkyn
, styrjar and styrs, [ stir], a stir, tumult, brawl, disturbance; styrr varð í ranni, there arose a stir in the hall, 24; úlítill styrr, no small stir, (); stála styrr, hjálma styrr, randa styrr, ‘steel-stir,’ ‘helm-stir,’ ‘shield-stir,’ a battle,
2. a stir, battle, war; í styr, ór slíkum styr, Hallfred; gera harðan styr, í þeima hörðum styr, vekja styr, (in a verse); styrjar væni, Hornklofi; styrjar skyndir, deilir, kennir, valdi, = a warrior; styrjar-gjarn, martial; as also styr-fimr, styr-remdr, styr-bráðr, styr-viðr, styr-bendir, alert, mighty … in battle,—all epithets of a warrior; styr-vindr, ‘war-wind’, battle, ; all these compds are solely poetical; styrjöld () alone is used in prose, both old and II. Styrr as a name, Styrs; and in compds, Styr-björn, Styr-laugr ( Stur-laugr), Styr-kárr,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • Engl.English.
  • i. e.id est.
  • q. v.quod vide.
  • mod.modern.
  • pr.proper, properly.
  • Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Ht.Hátta-tal. (C. I.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)