tá
nafnorðkvenkyn
1. , tár, tær, tá, tám; [ tâ; toe; zehe; tå; digitus; δάκτυλος]:—a toe; táin in mesta var miklu meiri á Ólafi enn á öðrum mönnum, 167; tána mestu, 245, 75; fimm tær, id.; tám eða hæl, 42; horfa hælar í tá ( ) stað, en tær í hæls stað, i. 339, i. 423; standa á tá, to stand a-tiptoe: phrases, græða á tá og fingri, to make money with toe and finger, of one who grows quickly rich.2. the tip of a ness; Skaga-tá: Örvandils-tá, a star, Rigel in Orion (?), 59.2. [ taa = a bye-path, walk (= geil or tröð); tå also means a sheep-walk, in naut-tå, fä-tå, svin-tå, Rietz 770 b; the word also remains in for-tov = fore-path, pavement]:—a path, walk, as rightly explained by N.M.Petersen in his Nordisk Mythology; the word is only found in the phrase, standa á tái, to stand on the path, 2. 21; spruttu á tái tregnar iðir, … sprang up on the walk, 1; gékk hón tregliga á tái sitja, she moodily sat down on the walk, 9: in prose only once, heimtusk nú á ta enir vitrostu menn, 17, (unless ‘ta’ be here but a misspelling for ta(l), see iii. 306 ); uppi í hellunni sem liggr á táinu, vi. 339 (Fr.)
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- pl.fleirtala (e. plural)
- dat.þágufall (e. dative)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- Swed.Swedish.
- cp.compare.
- Lat.Latin.
- Gr.Greek.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- Dan.Danish.
- l. c.loco citato.
- Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)
- Gh.Guðrúnar-hefna. (A. II.)
- Mork.Morkinskinna. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)