Yrða

völdugr

sagnorð
voldugr; that völd- is the better form is shewn by the old form valdugr, , as also by the derivation from vald; [ wulþags = ἔνδοξος; ge-waltig; see valda]:—mighty, powerful; þrír völdugir konungar, i. 259; inn valdugasti, 102: vitr ok valdugr, 113; inn valdugi stjórnari, 106; eigi mundi hann vera svá voldugr, at …, 138; vollduga menn ok vel guðhrædda, 298; ins voldugasta manns, 185; voldugari, 163 (völdugari, ); mjök voldugir ok mikils ráðandi, ii. 535, Luke i. 52.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • mod.modern.
  • Ulf.Ulfilas.
  • Germ.German.
  • v. l.varia lectio.
  • Barl.Barlaams saga. (F. III.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)