Yrða

völr

nafnorðkarlkyn
, valar, veli; velir, völu; [ walus = ράβδος, Luke ix. 3; whence valtr, velta, also vala: the root word is walwian; volvere]:—a round stick, staff, Bév. 9 b; bítað þeim vápn né (enn?) velir, ; Gríðar völr, ; in many compds, snar-völr, rið-völr (), hjálmun-völr, stjórn-völr, a helm, tiller; vánar-völr, a beggar’s staff; víg-völr, a weapon; torf-völr,
2. also of a blunt, oval edge; in egg-völr, ; the phrase, það er völr fyrir egginni, when the edge is not thin and keen, but thick and blunt.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • Ulf.Ulfilas.
  • cp.compare.
  • Goth.Gothic.
  • Lat.Latin.
  • q. v.quod vide.
  • mod.modern.
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)