vil1
nafnorðhvorugkyn
, root vili, viljum, the bowels; þau vil er fúnat hafa af sællífis krásum, 677. 9; ok er hann sundraði griðunginn knýtti hann tvá knúta á viljunum, 187 (a loose version of ‘pallida taetris viscera tincta notis,’ Lucan. Phars. i. 619, which, may be, the translator misread as ‘cincta nodis’); takið ór mér svangann ok langan, … takið ór mér svilin og vilin, i. (in a ditty).
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- dat.þágufall (e. dative)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Ísl. Þjóðs.Íslenzkar Þjóðsögur.