Yrða

vindr1

nafnorðkarlkyn
[ winds = ἄνεμος; , , and wind; wint; ventus]:—the wind, passim: the air, fram í loptið í vindinn, into the air, vi. 313; sem hann væði vind, 419; kasta e-u út í vind, ; verpa orðum í vind, id.; láta e-t sem vind um eyrun þjóta (see eyra): , veðr ok vind, kvíða fyrir vind ok vatn, viii. 234; í vindi skal við höggva, ; þokur miklar en vinda litla, 74; vindr hafði hlaupit milli, i. 336; blés mikinn vind á ljósit en þat sloknaði, 180; gékk vindr ór filnum, 144; austan-v., vestan-v., sunnan-v., norðan-v. (but út-synningr, land-nyrðingr, , of the ‘middle-airts’).
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • Ulf.Ulfilas.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • Germ.German.
  • O. H. G.Old High German.
  • Lat.Latin.
  • allit.alliteration, alliterative.
  • etc.et cetera.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Mar.Maríu saga. (F. III.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Bárð.Bárðar saga. (D. V.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)