vingask
sagnorð
að, to make friends; in vingask við e-n, to enter into friendship, friendly intercourse or relation with a person, 42, 175, viii. 214, x. 298; vingask til e-s, viii. 108.
II. vingaðr, in friendly relations; vel vingaðr veð lenda menn, ii. 48: well-liked, var hann svá vingaðr af mörgum manni, at …, xi. 277; hann átti ok vel vingat við höfðingja innan-lands, vi. 397: friendly, well-disposed, iv. 87.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dep.deponent.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)