vindr2
nafnorðkarlkyn
1. a winding; austan við bergit er vindr upp út ganga, 56; hann hyggr at um steina nokkura þá er svá lágu sem vindr er görr, 309.2. , vind, vint, [vinda, vatt], awry; telgja vint né skakkt, 42 C; or Jonathe flaug aldri vint né skeift, 495.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- Symb.Symbolae. (H. IV.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Krók.Króka Refs saga. (D. V.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)