vingóðr
lýsingarorðvin-góðr
= vingaðr; lét Hánef vera vingóðan mann (a popular man), 239.
2. vingott in phrases as, með þeim var vingott, they were good friends, 514, 289, 135; eiga vingott við e-n, to be good friends with a person, ix. 219.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)