vinhallr
lýsingarorðvin-hallr
biassed, partial in one’s friendship; eigi var hann v. í dómum, be was no respecter of persons in his judgment, 160; vinhallr undir höfðingja, i. 142; at erki-biskup hafi nökkut v. verit í málinu, viii. 100, ix. 331,
2. = vinhollr, an affectionate friend, 171: only an error (hallr for hollr).
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- v. l.varia lectio.
- prob.probably.
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Þorst. Síðu H.Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)